اندر احوالات بدقولی هایمان در محیط کار

سوالی که در پی پاسخ‌دادن به آن هستیم، این است که چرا در محیط کار بدقولی صورت می‌گیرد؟ به‌عبارت دیگر چرا افراد از صنف‌های کاری مختلف تعهد خاص و دقیقی به برنامه‌ی زمانی وعده‌داده‌شده ندارند؟ مثلاً چرا تعمیرات مختصر در منزل (اعم از نقاشی منزل، لوله‌کشی، کانال‌کشی یا هر چیز دیگری که خیلی هم وقت‌گیر نیست) در روز مشخص و ساعات معین برنامه‌ریزی شبدقولی هایمان در محیط کارده به اجرا در نمی‌آید؟

از افراد در صنف‌های مختلف این سوال پرسیده شد و دلایل ذکر شده را در سه پاسخ کلی می‌توان ارائه کرد:

دلیل اول این بود که ادعا می‌شد ما اساساً به حق خود قانع نیستیم. هیچ فردی در ایران به حق خود قانع نیست. اگر بخواهیم به شکلی واضح صحبت کنیم لوله‌کشی که برای تعمیرات روز دوشنبه هفته‌ی آینده را وعده داده است تا آن روز بدون حساب و کتاب هر سفارش دیگری هم به او ارائه شود می‌پذیرد. مختصری از کارهای آن سفارشات را هم شروع می‌کند و این باعث می‌شود که دیرتر از وقتی که به شما وعده داده شده است برای ارائه خدمات آمادگی داشته باشد.

در مورد دلایل این امر (پذیرش بیش از حد سفارشات) نیز سؤال کردیم و پاسخ‌ها به مجموعه‌ای از احتمالات و پیامدهای پیش‌بینی نشده‌ی منفی اشاره داشت. به این معنا که احتمالاً در فصل‌های دیگر سال سفارشات کاری نداشته باشم. یا با توجه به وضع اقتصادی موجود سال آینده سفارشات به ۷۰ درصد مقدار فعلی کاهش پیدا کند. به‌عبارت دیگر فرد جهت ممانعت از یک پیش‌آمد احتمالی منفی، کار و سفارشات بیشتری را قبول کرده که عملاً نیز در حد توانایی و پاسخ‌دهی‌اش نیست و نتیجه‌ی مستقیم آن بدقولی و عدم داشتن تعهد به برنامه‌ی زمان‌بندی‌شده است. چیزی که در روانشناسی کمال‌‌گرایی منفی (negative perfectionism) خوانده می‌شود. کمال‌گرایی منفی به شناخت‌ها و رفتارهایی گفته می‌شود که هدفشان کسب موفقیت‌ها و پیشرفت‌های سطح بالا به‌منظور اجتناب یا فرار از پیامدهای منفی است (اسلد و اوئنز ۱۹۹۸). فرد احتمالاتی می‌دهد مبنی بر اوضاع بد اقتصادی آینده و این احتمال را گویی مسلم فرض می‌کند و سپس برای اجتناب از آن و رسیدن به یک معیار مناسب اقتصادی و رفاهی سخت تلاش می‌کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *